Rola peptydu GPR15L w patogenezie nieswoistych zapaleń jelit i jego wpływ na mikrobiom
Peptyd GPR15L, produkowany przez komórki nabłonka jelita grubego, jest znany ze swojego udziału w rekrutacji limfocytów T do błony śluzowej tego narządu. Mimo że jego podstawowa funkcja została już częściowo poznana, dokładne znaczenie tego białka w rozwoju przewlekłego stanu zapalnego pozostawało dotychczas niewyjaśnione. Badacze podjęli próbę oceny, w jaki sposób GPR15L wpływa na patogenezę zapalenia jelita grubego oraz innych nieswoistych zapaleń jelit (IBD/NZJ).
Na modelach zwierzęcych oceniano, jak modyfikacje genetyczne oraz miejscowe, doodbytnicze podanie rekombinowanego peptydu GPR15L wpływają na przebieg ostrych stanów zapalnych. Oddziaływanie peptydu na mikrobiom analizowano z wykorzystaniem m.in. transferu flory jelitowej oraz sekwencjonowania metagenomowego. Równolegle oceniono ekspresję GPR15L w trzech niezależnych kohortach pacjentów z NZJ, badając jej powiązanie z różnorodnością mikrobiomu i intensywnością zaostrzeń choroby.
Jaki mechanizm stoi za korzystnym oddziaływaniem peptydu GPR15L?
Wyniki wykazały, że GPR15L wyraźnie łagodzi przebieg zapalenia jelit, jednak – co zaskakujące – w mechanizmie całkowicie niezależnym od rekrutacji limfocytów T. Odkryto, że korzystny efekt wynika z bezpośredniej modyfikacji flory jelita grubego. W warunkach beztlenowych GPR15L funkcjonuje jako peptyd przeciwdrobnoustrojowy, promując powrót mikrobiomu do stanu homeostazy.
Doodbytnicza suplementacja tego białka skutecznie hamowała rozwój stanu zapalnego na modelach mysich. U pacjentów z NZJ ekspresja GPR15L ulegała obniżeniu w aktywnej fazie choroby, natomiast jej wyższy poziom korelował z bogatszą różnorodnością mikrobioty oraz dłuższymi okresami remisji.
Przeczytaj także: „Badanie ALTAIR: Znaczenie pooperacyjnej chemioterapii u chorych z dodatnim wynikiem ctDNA po resekcji raka jelita grubego”.
