Nowa Polska – czy będzie nowa jakość w organizacji systemu ochrony zdrowia?

Nowej Polski nie ma jeszcze w sondażach, ale to może się wkrótce zmienić. Partia planuje samodzielny start w przyszłorocznych wyborach parlamentarnych, tworzy struktury w kraju i przygotowuje program wyborczy. Ugrupowanie powstało z inicjatywy senatora Wadima Tyszkiewicza, byłego prezydenta Nowej Soli, który jest jego wiceprezesem. To właśnie dzięki niemu zorganizowano 24 kwietnia spotkanie „Nowa Polska: ochrona zdrowia”, czyli jedną z debat programowych (wcześniej była już dotycząca oświaty).

Wadim Tyszkiewicz

W wydarzeniu udział wzięli przedstawiciele szpitali powiatowych, samorządów fizjoterapeutów oraz pielęgniarek i położnych, samorządowcy i reprezentanci firm medycznych.

Jednym z ekspertów był dr n. med. Krzysztof Galbas, ekspert, praktyk, współwłaściciel i prezes zarządu Medicus Bonus (zaczął od prezentacji i moderował debatę), który kilkakrotnie mówił, że ochronę zdrowia trzeba przeorganizować w taki sposób, aby ta koncentrowała się na potrzebach pacjentów.

Krzysztof Galbas

Jak to zrobić?

Jakie były wnioski po ponad trzygodzinnej merytorycznej i ciekawej debacie?

Jednoznaczne – system ochrony zdrowia w Polsce wymaga totalnej i kompleksowej reformy.

Dlaczego?

W skrócie, bo:

• pieniądze wydawane na zdrowie są najwyższe w historii, a mimo to sytuacja pacjentów nie poprawia się,
• brakuje spójnej strategii, której podstawą bylyby realne potrzeby zdrowotne Polaków,
• system jest nadmiernie upolityczniony,
• wciąż za mało uwagi poświęcamy profilaktyce i kadrom medycznym, a to one są fundamentem systemu,
• panuje chaos regulacyjny i nie ma stabilności, co utrudnia inwestycjom i rozwojowi podmiotów medycznych.

Co zatem należałoby zrobić?

Mówiono o konkretach (o czym jest także w „Deklaracji programowej Nowej Polski”):

• wzmocnić rolę samorządów,
  
• ochronić lokalne gabinety podstawowej ochrony zdrowia przed przejęciami przez duże sieci i fundusze inwestycyjne, 
• postawić na rozwój opieki długoterminowej (bo polskie społeczeństwo szybko się starzeje),
• stworzyć sieci szpitali uwzględniającą potrzeby, liczbę wykonywanych zabiegów, obłożenie łóżek i dostęp terytorialny,
• zatrzymać niekontrolowane zwiększanie się wynagrodzeń, zwłaszcza w umowach
  kontraktowych,
• zmienić wymagania co do liczby specjalistów, których mają obowiązek zatrudniać podmioty,
• ułatwić w procedurze uzyskiwania prawa do wykonywania zawodów medycznych przez posiadających odpowiednie kompetencje obcokrajowców,
• wykorzystać poradnie medycyny pracy do badań przesiewowych i profilaktycznych,
• uprościć przepisy (przy zachowaniu standardów leczenia) dotyczących wymagań, jakie mają spełnić podmioty medyczne, aby otrzymać kontrakty,
• zintegrować systemy informatyczne i poprawić wymianę danych między jednostkami ochrony zdrowia,
• zapewnić dostępu do informacji o aktualnych badaniach laboratoryjnych – eliminując przy tym wykonywanie tych samych badań, które pacjenci zrealizowali w innych placówkach,
• zwiększyć kompetencje dyrektorów wojewódzkich oddziałów Narodowego Funduszu Zdrowia,
• umożliwić kreowanie polityki zdrowotnej w województwach (we współpracy z samorządem województwa),
• powiązać kontraktowanie z jakością świadczonych usług zdrowotnych,
• wprowadzić analizy kosztów limitowania części świadczeń poprzez powiązanie efektów wykonywania procedur medycznych (w odniesieniu do kosztów zasiłków
  chorobowych czy rent).

Więcej o programie zdrowotnym partii – wkrótce. 

Debatę zorganizowano 24 kwietnia w Hampton by Hilton w podpoznańskim Swarzędzu.

Lewica wie, jak zwiększyć finansowanie zdrowia– Polacy chcą mieć ochronę zdrowia na poziomie Unii Europejskiej. Dzięki naszemu projektowi ustawy, byłoby to możliwe – stwierdził Wojciech Konieczny z Lewicy. Spotkał się w tej sprawie z ministrem finansów.

Przeczytaj także: „Kim jest normalny Polak?”, „Władysław Kosiniak-Kamysz: Ministerstwo Zdrowia? Moje marzenie, ale...”, „Ludowcy z projektem ustawy zdrowotnej”, „Zróbmy coś” i „Być albo nie być (zdrowym)”.