Białko długowieczności kontra atrofia
Postępujący wraz z wiekiem zanik tkanki mózgowej, mierzony wskaźnikiem objętości komór do mózgu (VBR), jest uznanym predyktorem pogorszenia funkcji poznawczych i rozwoju choroby Alzheimera. Jednak korelacja ta nie u wszystkich pacjentów przebiega identycznie.
Nowe badanie przekrojowe rzuca światło na potencjalny czynnik modyfikujący ten proces – krążące we krwi białko Klotho, nazywane potocznie „białkiem długowieczności”. Naukowcy podjęli próbę ustalenia, czy jego wysokie stężenie może stanowić bufor chroniący umysł przed skutkami fizycznej degradacji struktury mózgu.
Do analizy włączono grupę ponad 300 sprawnych poznawczo osób obciążonych rodzinnie w kierunku demencji. Uczestników poddano kompleksowej ocenie neuropsychologicznej, badaniu MR oraz analizie biochemicznej krwi. Kluczowym celem było sprawdzenie, czy poziom białka Klotho wpływa na zależność między obserwowaną w neuroobrazowaniu atrofią a rzeczywistą wydajnością intelektualną.
Wyniki ujawniły istotną statystycznie interakcję, której charakter okazał się zależny od wieku. W grupie osób starszych wyższe stężenie Klotho działało neuroprotekcyjnie – pacjenci mimo zaawansowanej atrofii mózgu (wysoki VBR), osiągali lepsze wyniki w testach oceniających ogólną sprawność poznawczą. Co ciekawe, efekt ten nie był obserwowany u uczestników młodszych, tj. poniżej 62. roku życia.
Obserwacje te wskazują, że białko Klotho może odgrywać istotną rolę w tworzeniu odporności mózgu na zmiany neurodegeneracyjne. Czy fizyczna utrata objętości tkanki mózgowej nie musi być wyrokiem dla funkcji intelektualnych, o ile organizm dysponuje odpowiednim zasobem czynników ochronnych?
JAMA Neurology
