Wybór leku na start decyduje o długoterminowej kontroli ciśnienia

Niskie przestrzeganie zaleceń lekarskich (adherence) to jedna z głównych przyczyn nieskuteczności leczenia nadciśnienia tętniczego. Często zakłada się, że znaczna część chorych szybko porzuca terapię lub przyjmuje leki nieregularnie. Najnowsze badanie opublikowane w „The Lancet” weryfikuje te poglądy. 

Najnowsze, obszerne badanie wskazuje, że kluczem do długoterminowej współpracy pacjenta może być właściwy wybór leku startowego.

Autorzy badania populacyjnego, opartego na szwedzkich rejestrach medycznych, przeanalizowali dane ponad 341 tysięcy pacjentów, którzy w latach 2011–2018 rozpoczęli leczenie hipotensyjne. Porównano wytrwałość w terapii (persistence) w zależności od klasy leku wybranego na start: sartanów (ARB), inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEi), blokerów kanału wapniowego (CaB), diuretyków tiazydowych oraz preparatów złożonych.

Wyniki jednoznacznie wskazują na przewagę sartanów (ARB). Rozpoczęcie leczenia od tej grupy leków wiązało się z największym prawdopodobieństwem kontynuacji terapii – zarówno tym konkretnym lekiem, jak i jakąkolwiek terapią hipotensyjną w ogóle. Po trzech latach obserwacji, przy uwzględnieniu dopuszczalnych krótkich przerw w realizacji recept, aż 81,8 proc. pacjentów rozpoczynających leczenie od ARB nadal kontynuowało terapię.

Globalna wytrwałość terapeutyczna w badanej populacji okazała się znacznie wyższa, niż wynikałoby to z wielu dotychczasowych szacunków. Okazało się, że niezależnie od grupy leków, około 80 proc. nowych pacjentów kontynuuje leczenie przez 5 lat, utrzymując wysoki wskaźnik realizacji recept.

Wybór leku pierwszego rzutu nie powinien być podyktowany jedynie mechanizmem działania, lecz także prawdopodobieństwem, że pacjent nie odstawi go po kilku miesiącach. Sartany, oferując najlepszy profil tolerancji, wydają się zatem optymalnym wyborem na start, maksymalizując szansę na wieloletnią kontrolę ciśnienia.