Najtrudniejszy drugi krok

Analiza przedstawiona przez Europejskie Towarzystwo Badań nad Otyłością wskazała, że rozwiązanie tego problemu może być wyjątkowo proste.

Zespół kierowany przez prof. Marwana El Ghocha z Uniwersytetu w Modenie i Reggio Emilia przeanalizował wyniki 18 randomizowanych badań klinicznych dotyczących odchudzania i aktywności fizycznej. 14 z nich, obejmujących łącznie 3758 osób, uwzględniono w metaanalizie. Uczestnicy mieli średnio 53 lata, a ich średni wskaźnik BMI wynosił 31, co odpowiada otyłości.

Badania prowadzono między innymi w Wielkiej Brytanii, USA, Australii i Japonii. Porównywano osoby uczestniczące w programach zmiany stylu życia z grupami kontrolnymi, które albo stosowały wyłącznie dietę, albo nie otrzymywały żadnej interwencji.

Programy zmiany stylu życia obejmowały zalecenia dietetyczne oraz zachęcanie uczestników do zwiększania liczby kroków i monitorowania codziennej aktywności. Najpierw następował etap redukcji masy ciała, a później okres utrzymywania nowej wagi.

Więcej kroków, mniej odzyskanych kilogramów

Na początku badań uczestnicy obu grup wykonywali podobną liczbę kroków: około 7,2 tys. dziennie. Później różnice zaczęły być wyraźne. Osoby uczestniczące w programach zmiany stylu życia zwiększyły aktywność do średnio 8,4 tys. kroków dziennie pod koniec etapu odchudzania. W tym czasie traciły średnio o 4,39 proc. masy ciała, czyli około czterech kilogramów.

W okresie utrzymywania wagi nadal wykonywały ponad 8,2 tys. kroków dziennie. Dzięki temu zachowały większość efektów odchudzania. Średnia utrata masy ciała pod koniec wynosiła 3,28 proc., czyli około trzech kilogramów. Grupy kontrolne nie zwiększały liczby kroków i nie notowały istotnej utraty masy ciała.

Autorzy analizy podkreślili, że szczególnie ważne było utrzymanie wyższej aktywności po zakończeniu diety. Osoby, które zwiększyły liczbę kroków podczas odchudzania i utrzymały ten poziom później, odzyskiwały mniej kilogramów.

– Najważniejszym i największym wyzwaniem w leczeniu otyłości jest zapobieganie ponownemu przybieraniu na wadze – skomentował prof. El Ghoch.

– Około 80 proc. osób z nadwagą lub otyłością, które początkowo schudną, odzyskuje część albo całość utraconej masy ciała w ciągu od trzech do pięciu lat – dodał.

Chodzenie pomaga utrzymać wagę, ale nie zastępuje diety

Badacze podkreślili jednak, że większa liczba kroków nie była wyraźnie związana z większą utratą masy ciała podczas samego odchudzania. Ich zdaniem w tej fazie większą rolę odgrywa przede wszystkim ograniczenie liczby kalorii.

Chodzenie okazało się natomiast istotne dla utrzymania nowej masy ciała po zakończeniu diety. To ważne rozróżnienie, ponieważ aktywność fizyczna jest często przedstawiana głównie jako sposób na szybkie spalanie kalorii.

– Uczestników programów należy zachęcać do zwiększenia liczby kroków do około 8,5 tys. dziennie podczas fazy odchudzania i utrzymywania tego poziomu aktywności również później, aby ograniczyć ryzyko ponownego przybierania na wadze – podkreślił prof. El Ghoch.

Autorzy badania zwrócili uwagę, że taki poziom aktywności nie wymaga specjalistycznego sprzętu ani intensywnych treningów. Dla wielu osób oznacza po prostu więcej chodzenia w codziennym życiu – spacerów, chodzenia pieszo do pracy czy rezygnacji z części krótkich przejazdów samochodem.

Przypis:

1. www.eurekalert.org/1127163.

Tekst opublikowano na stronie internetowej Academii – portalu Polskiej Akademii Nauk.

Otyłość z powodu traumy Przykre doświadczenia z dzieciństwa mogą zwiększać ryzyko otyłości u dzieci.

Przeczytaj także: „Odzyskaj lekkość życia – to zmiana narracji w leczeniu otyłości”.