Leki na migrenę mogą zapobiec jaskrze? Ważne odkrycie
Przyjmowanie niektórych leków zapobiegających migrenie wydaje się mieć związek ze zmniejszeniem ryzyka jaskry – informuje pismo „Neurology”.
Jaskra to przewlekła choroba oczu, która może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerwu wzrokowego i jest drugą najczęstszą przyczyną nieodwracalnej ślepoty na świecie. Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe uszkadza włókna nerwowe, stopniowo ograniczając pole widzenia.
Leki na migrenę a ryzyko jaskry
Wcześniejsze obserwacje wskazują, że migrena wiąże się ze zwiększonym ryzykiem jaskry.
Zespół doktora Chien-Hsiang Wenga z Brown University w Providence (USA) porównał dane 36 822 osób przyjmujących inhibitory peptydu związanego z genem kalcytoniny (CGRP) w celu zapobiegania migrenie z danymi takiej samej liczby osób przyjmujących inne rodzaje leków przeciwmigrenowych.
Naukowcy przeanalizowali bazę danych opieki zdrowotnej osób, którym niedawno przepisano leki zapobiegające migrenie i które otrzymały co najmniej jedną receptę. Następnie obserwowano te osoby przez okres do trzech lat, aby sprawdzić, u kogo rozwinęła się jaskra.
Przyjmowanie inhibitorów CRGP wiązało się z niższym o 25 proc. ryzykiem jaskry w porównaniu z przyjmowaniem innych leków zapobiegających migrenie.
Jak zastrzegają autorzy publikacji, badanie nie dowodzi, że bezpośrednio zmniejszają ryzyko jaskry; wskazuje jedynie na pewien związek.
– Jaskra jest główną przyczyną ślepoty, a dowody naukowe łączą migrenę ze zwiększonym ryzykiem jaskry, ponieważ oba schorzenia wpływają na zdolność naczyń krwionośnych w mózgu do zmiany przepływu krwi w odpowiedzi na bodźce – powiedział dr Chien-Hsiang Weng. – Ponieważ inhibitory CGRP pomagają regulować skurcz naczyń krwionośnych i stan zapalny w układzie nerwowym, pojawiła się nadzieja, że leki te mogą korzystnie wpływać na zdrowie oczu u osób zagrożonych jaskrą – wytłumaczył naukowiec.
Mniejsze ryzyko jaskry u osób przyjmujących inhibitory CGRP na migrenę
Lekami w grupie inhibitorów CGRP były: erenumab, fremanezumab, galkanezumab, eptinezumab, atogepant i rimegepant. Natomiast lekami w grupie nieinhibitorów CRGP: walproinian, topiramat, flunaryzyna, kandesartan, lizynopryl, metoprolol, propranolol, nadolol, amitryptylina i wenlafaksyna.
W trakcie badania jaskra rozwinęła się u 153 osób, czyli 0,42 proc. w grupie inhibitorów CGRP, w porównaniu z 223 osobami, czyli 0,61 proc. w grupie nieinhibitorów CGRP.
Po uwzględnieniu innych czynników, które mogą wpływać na ryzyko jaskry, takich jak wiek, częstość występowania migreny i nadciśnienie tętnicze w wywiadzie, okazało się, że osoby przyjmujące inhibitory CGRP miały o 25 proc. niższe ryzyko rozwoju jaskry niż osoby przyjmujące inne leki przeciwmigrenowe.
Dalsza analiza wyników wykazała, że zmniejszone ryzyko jaskry było widoczne jedynie w przypadku inhibitorów CGRP z zastosowaniem przeciwciał monoklonalnych. Były to erenumab, fremanezumab, galcanezumab i eptinezumab. Zmniejszonego ryzyka nie zaobserwowano w przypadku antagonistów receptora CGRP, czyli gepantów. Były to atogepant i rimegepant.
– Potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić te wyniki, ale mogą one pomóc nam lepiej zrozumieć zarówno migrenę, jak i jaskrę – zaznaczył dr Weng.
Ograniczeniem badania jest to, że naukowcy nie byli w stanie ocenić historii rodzinnej jaskry ani innych informacji na temat ryzyka jaskry, które mogłyby wpłynąć na wyniki.
