Znamy różnice w mózgach osób ze stwardnieniem rozsianym
Holenderscy badacze opisali różnice między mózgami osób ze stwardnieniem rozsianym. Dzięki nim możemy zrozumieć, dlaczego u jednych choroba rozwija się szybko, a stan innych jest stabilny.
To efekt pracy zespołu z Niderlandzkiego Instytutu Neuronauki, który przeanalizował dane medyczne i genetyczne 287 zmarłych osób chorych na stwardnienie rozsiane, które przed śmiercią zgodziły się na przebadanie ich mózgów. Ich celem było sprawdzenie potencjalnych zmian w uszkodzeniach i naprawie mózgu u osób ze stwardnieniem rozsianym.
Naukowcy skoncentrowali się na czterech głównych procesach – zapaleniach wokół naczyń krwionośnych, obecności zgrupowań komórek odpornościowych w mózgu, obecności rozległych zmian z tzw. obwódką oraz zdolności mózgu do naprawy mieliny, czyli ochronnej osłonki otaczającej włókna nerwowe.
– Stwardnienie rozsiane nie jest pojedynczym, jednolitym procesem chorobowym. U różnych osób dominują różne mechanizmy zapalne i naprawcze, co pomaga wyjaśnić, dlaczego choroba może przebiegać bardzo odmiennie – wyjaśnia Aletta van den Bosch, autorka publikacji, która ukazała się w piśmie „Acta Neuropathologica”.
Przykładowo u osób z rozległymi zmianami z obwódką częściej obserwowano cięższy przebieg choroby. Natomiast u tych, których zdolność do naprawy mieliny była niska, występowały bardziej przewlekłe uszkodzenia tkanek.
Istotne były też predyspozycje genetyczne. Warianty genów, o których wiadomo, że zwiększają ryzyko rozwoju stwardnienia rozsianego, częściej występowały u osób z zapaleniem wokół naczyń krwionośnych oraz skupiskami komórek odpornościowych mózgu.
Możemy zatem wnioskować – mówią eksperci – że podłoże genetyczne przyczynia się do procesów zapalnych zachodzących w mózgu.
Z kolei wariant genetyczny – wcześniej powiązany z szybszym rozwojem choroby – częściej obserwowano u osób z rozległymi zmianami z obwódką.
Przeczytaj także: „Alkohol nie jest zdrowy – niech lekarz powie to pacjentowi”.
