Koniec mitu o przewadze postu przerywanego nad tradycyjną dietą?
Wprowadzenie postu przerywanego (intermittent fasting, IF) od lat obiecuje spektakularne efekty sylwetkowe. Jak jednak wypadają te obietnice w zderzeniu z rygorystyczną nauką?
Najnowszy przegląd systematyczny Cochrane – stanowiący bezsprzeczny złoty standard w reprezentowaniu zasad medycyny opartej na faktach (evidence-based medicine, EBM) – rzuca nowe światło na skuteczność przerywanego postu.
Badacze Cochrane przeanalizowali 22 randomizowane próby kliniczne obejmujące około 2000 dorosłych pacjentów z nadwagą i otyłością. Zestawiono w nich IF z tradycyjnym poradnictwem dietetycznym oraz brakiem interwencji żywieniowej (z okresem obserwacji do 12 miesięcy).
Wykazano, że w porównaniu ze standardową dietą z restrykcją kalorii post przerywany nie przynosi klinicznie istotnych różnic w redukcji masy ciała. Obie strategie dawały zbliżone rezultaty w kluczowych aspektach oceny skuteczności takich jak redukcja co najmniej 5 proc. wagi początkowej, wpływ na jakość życia czy występowanie zdarzeń niepożądanych. Autorzy zaznaczają, że wciąż brakuje mocnych dowodów na efektywność IF w długoterminowej perspektywie (powyżej roku).
W ostatecznym rozrachunku, niezależnie od długości „okna żywieniowego”, o sukcesie w redukcji masy ciała i tak decyduje konsekwentne utrzymanie deficytu kalorycznego.
Cochrane Library
