Lekarz na swoim

Agencja Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) nie dysponuje jeszcze pełnym zestawem danych o wszystkich wynagrodzeniach w sektorze ochrony zdrowia. Niemniej raporty dotyczące modyfikacji sposobu i poziomu finansowania świadczeń – wynikające ze wzrostu płac minimalnych, wprowadzonych ustawą z 26 maja 2022 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2139) – pozwalają na przedstawienie statystyk danych o wynagrodzeniach z podziałem na formy zatrudnienia według grup zawodowych z ustawy (lista grup zawodowych określonych w ustawie z wymienionymi przedstawicielami zawodów medycznych w całości znajduje się na dole artykułu).

Z przekazanych przez świadczeniodawców danych o zarobkach za luty 2026 r. struktura kosztów osobowych przedstawia się następująco:

• umowy o prace – 67,84 proc.
• kontrakty – 26,53 proc.
• umowy cywilnoprawne – 5,63 proc.

Powyższe wartości odnoszą się do jednego miesiąca i zostały wyliczone na podstawie raportów z 22,93 proc. podmiotów leczniczych. Próba ta jest jednak wysoce reprezentatywna, ponieważ obejmuje aż 96,24 proc. szpitali należących do podstawowego szpitalnego zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej.

Specjaliści na kontraktach, stażyści na etacie – struktura zatrudnienia

Szczegółowe zestawienia wskazują na znaczne zróżnicowanie modeli zaangażowania personelu w poszczególnych profesjach.

Tabela 1. Dane o wynagrodzeniach z podziałem na formy zatrudnienia według grup zawodowych z ustawy

Wykres 1. Dane dotyczące rozkładu wartości kosztów osobowych

O ile dla większości pracowników podstawą jest etat, o tyle wśród lekarzy popularne są elastyczne formy kontraktowe.

Najwyższy odsetek zatrudnienia etatowego występuje wśród lekarzy stażystów – aż 98,71 proc. wszystkich umów przy całkowitym braku kontraktów.

Bardzo wysoki udział etatu (od 91,11 proc. do 94,06 proc.) odnotowano także wśród:

• pracowników działalności podstawowej ze średnim wykształceniem,
• opiekunów medycznych i personelu pomocniczego ze średnim wykształceniem,
  
• szerokiej grupy wykwalifikowanych specjalistów z wyższym wykształceniem (w tym diagnostów laboratoryjnych, psychologów klinicznych, fizjoterapeutów oraz pielęgniarek i położnych z tytułem magistra i specjalizacją).
  

Po drugiej stronie znajdują się lekarze ze specjalizacją. W tej grupie struktura zatrudnienia zdecydowanie dominują kontrakty, które odpowiadają za 73,16 proc. przypadków. Etat stanowi zaledwie 25,10 proc.

Kontrakty są również popularne w przypadku lekarzy bez specjalizacji (22,91 proc.) oraz wśród ratowników medycznych, techników elektroradiologów, pielęgniarek i położnych (w przedziale od 12,83 proc. do 16,69 proc., w zależności od posiadanego wykształcenia).

Umowy cywilnoprawne pełnią w ochronie zdrowia z reguły funkcję uzupełniającą.

Osiągają one najwyższy odsetek (od 10,38 proc. do 10,82 proc.) w grupach pracowników działalności podstawowej oraz wśród personelu medycznego z wykształceniem licencjackim lub średnim (między innymi fizjoterapeutów, pielęgniarek i ratowników). Z kolei najmniej popularne są u lekarzy specjalistów oraz stażystów, gdzie ich udział jest marginalny i wynosi odpowiednio 1,74 proc. oraz 1,29 proc.

Powyższe dane pochodzą z odpowiedzi na interpelację nr 18100 w sprawie przejrzystości finansowania wynagrodzeń personelu medycznego ze środków publicznych.

Pożeracze budżetów – ile kosztują nas pracownicy szpitaliŚrednio 68 proc., a w rekordowych placówkach aż 85 proc. wszystkich wydatków szpitalnych przeznaczanych jest na wypłaty. „Menedżer Zdrowia” jako pierwszy publikuje oficjalne dane z Ministerstwa Zdrowia. 

Przeczytaj także: „Koszaliński obchód milionerów”, „Lista lekarskich płac”, „Problemem jest brak górnego limitu wynagrodzeń lekarskich” i „Lekarze zarabiają 30–40 tys. zł i chcą więcej. Czy publiczną ochronę zdrowia na to stać?”.