NFZ wprowadza zmiany w sposobie płacenia za opiekę nad pacjentami po zawale

Nowe rozwiązania zawarte są w zarządzeniu nr 104/2026/DSOZ prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 25 września 2026 r. zmieniającym zarządzenie w sprawie warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne – świadczenia kompleksowe.

Więcej czasu na przygotowanie się do zmian

Przedmiotowe zmiany są implementowane poprzez dodanie nowego załącznika nr 5 do zarządzenia, określającego katalog wskaźników jakości opieki zdrowotnej i wartości granicznych współczynników korygujących.

Projekt zarządzenia w sierpniu skierowano do konsultacji publicznych.

W trakcie uzgodnień nad projektem zarządzenia 10 podmiotów złożyło 29 uwag i opinii. Uwagi trzech podmiotów wpłynęły po terminie. Przedstawione uwagi i opinie poddano szczegółowej analizie, w wyniku której uwzględniono postulat odnośnie do wydłużenia okresu, w którym współczynnik korygujący wynosi 1, do momentu, w którym ocenie podlegać będą dane na które świadczeniodawcy mają realny wpływ. Mechanizm naliczania współczynników po raz pierwszy będzie oparty na danych za rok 2026, publikowanych do 30 kwietnia 2027 r.

Przewidziany w zarządzeniu okres przejściowy obejmie rozliczanie świadczeń udzielanych od 1 lipca 2026 r. do 30 kwietnia 2027 r. W tym czas współczynnik korygujący dla wskaźników jakości określonych w załączniku nr 5 wynosi 1, niezależnie od wartości realizacji wskaźnika osiągniętej przez świadczeniodawcę.

Po konsultacjach złagodzono także wymogi dotyczące liczby pacjentów objętych rehabilitacją. W 2027 r. najwyższy współczynnik będzie wynosił 1,05. Będzie stosowany, jeśli rehabilitacją będzie objętych powyżej 75 proc. pacjentów po zawale. Wskaźnik 1 ma dotyczyć sytuacji, gdy rehabilitacją będzie objętych 50–75 proc. pacjentów, a 0,95 – poniżej 50 proc.

W 2028 roku najwyższy wskaźnik ma wynieść 1,1. Również ma dotyczyć sytuacji, gdy powyżej 75 proc. pacjentów po zawale będzie objętych rehabilitacją. Bez zmian pozostaną wymogi dotyczące wskaźnika 1, natomiast najniższy wskaźnik – poniżej 50 proc. pacjentów objętych rehabilitacją – będzie wynosił 0,9.
Oznacza to, że szpitale z najlepszymi wynikami otrzymają w pierwszym roku finansowanie wyższe o 5 proc., w drugim roku o 10 proc. Z kolei szpitale z najsłabszymi wynikami stracą – analogicznie najpierw 5, potem 10 proc. finansowania.

W projekcie wymogi były znacznie bardziej restrykcyjne oraz nie zakładano premiowania najlepszych wyników. Zakładano, że najwyższy wskaźnik wyniesie 1,0 i będzie stosowany, jeśli rehabilitacją będzie objętych powyżej 90 proc. pacjentów po zawale. Wskaźnik 0,95 miał dotyczyć sytuacji, gdy rehabilitacją będzie objętych 80–90 proc. pacjentów, a 0,9 – poniżej 80 proc. Oznaczało to, że szpitale o słabszych wynikach miały traciły część finansowania – 5 lub 10 proc.

W uzasadnieniu zarządzenia podano, że „skutek finansowy po stronie płatnika publicznego wynikający ze zmian w zakresie związanym z wdrożeniem współczynników korygujących" wiąże się ze zmniejszeniem wydatków o mniej więcej 8,5 mln zł w okresie 12 miesięcy od momentu naliczania współczynników po raz pierwszy.

Zarządzenie wchodzi w życie w dniu kolejnym po opublikowaniu.