Dzień dobry
Dołącz do nas w mediach społecznościowych:
Udostępnij
Redaktor: Krystian Lurka

Opieka długoterminowa – czas na zmiany

123RF

Omawiamy wyniki badań dotyczących potrzeby zmian w opiece długoterminowej w Polsce, Niemczech i Holandii.

Chodzi o pracę „Organizational and financial challenges in care transitions: a qualitative study of long-term care systems in Germany, the Netherlands and Poland”1, którą opublikowano w „BMC Geriatrics” – jej autorzy to dr Estera Wieczorek, dr hab. Ewa Kocot i dr hab. Christoph Sowada z Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także badacze z Uniwersytetu Maastricht.

– Celem badania było zidentyfikowanie wyzwań organizacyjnych i finansowych pojawiających się przy zmianach miejsc świadczenia opieki w systemach opieki długoterminowej, a także przedstawienie potencjalnych działań systemowych, które mogłyby przyczynić się do poprawy funkcjonowania tych procesów w analizowanych krajach – mówi dr Estera Wieczorek z Instytutu Zdrowia Publicznego Wydziału Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum, współautorka pracy.

Zmiany miejsca opieki (określane przejścia) – na przykład ze szpitala na dom, z domu na placówkę opiekuńczą lub też z placówki opiekuńczej na szpital – należą do najbardziej wrażliwych momentów w ścieżce leczenia i opieki osób starszych. Nieprawidłowości na tym etapie mogą prowadzić do wystąpienia zdarzeń niepożądanych, rehospitalizacji, wzrostu kosztów opieki oraz obniżenia satysfakcji pacjentów i ich rodzin. Jak się okazuje, we wszystkich trzech badanych krajach obecny model organizacji i finansowania opieki długoterminowej nie zapewnia w pełni bezpiecznych i skoordynowanych przejść w procesach sprawowania opieki nad osobami starszymi.

– Z naszego badania wynika, że analizowane systemy opieki długoterminowej są niewystarczająco przygotowane do zapewnienia optymalnych przejść pomiędzy świadczeniodawcami dla osób starszych. W Polsce np. istotnym wyzywaniem pozostaje ograniczona wymiana informacji oraz komunikacja pomiędzy świadczeniodawcami zarówno w obrębie jednego sektora, jak i pomiędzy systemem ochrony zdrowia a systemem pomocy społecznej – mówi dr Wieczorek.

– Bardzo często świadczeniodawcy nie dysponują pełną wiedzą na temat kompleksowej historii pacjenta, w tym odbytych wizyt, przeprowadzonych testów i badań w innych placówkach. Może to prowadzić do duplikowania świadczeń oraz przeniesienia odpowiedzialności za przekazywanie informacji na pacjenta i jego opiekuna. Jest to szczególnie problematyczne w przypadku osób starszych doświadczających zaburzeń poznawczych. Dodatkowo nasz system cierpi na chroniczne niedobory kadrowe i infrastrukturalne, które wydłużają kolejki do świadczeń opieki długoterminowej – dodaje badaczka.

W Niemczech i Holandii główne problemy zidentyfikowano w odniesieniu do fragmentacji informacji i ograniczeń prawnych związanych z ochroną danych wrażliwych.

Ponadto uczestnicy badania z trzech krajów podkreślali, że niewystarczające finansowanie wpływa bezpośrednio na dostępność personelu, jakość opieki oraz kierunek przejść między placówkami.

Badanie wskazuje, że regulacje prawne, polityki publiczne, dostępność protokołów oraz porozumienia między świadczeniodawcami mogą zarówno wspierać, jak i utrudniać opiekę przejściową.

Autorzy podkreślają, że brak spójnych procedur i formalnych zasad współpracy między podmiotami może prowadzić do rozmycia odpowiedzialności i pogorszenia jakości opieki. Jednocześnie nadmiernie restrykcyjne przepisy – na przykład w zakresie ochrony danych – mogą utrudniać efektywną wymianę informacji.

– Ze względu na złożoność oraz wzajemne powiązania czynników organizacyjnych i finansowych, poprawa funkcjonowania tych systemów wymaga wdrożenia kompleksowych i wielowymiarowych rozwiązań – przekonuje dr Wieczorek.

– Działania punktowe, takie jak wprowadzenie pojedynczych narzędzi cyfrowych czy nowych ról zawodowych, nie będą wystarczające bez równoległych zmian w finansowaniu, regulacjach, organizacji pracy, kulturze współpracy międzyinstytucjonalnej.

Autorzy pracy stwierdzają też, że optymalizacja przejść w opiece powinna stać się jednym z priorytetów systemów opieki długoterminowej w Europie, szczególnie w kontekście starzenia się populacji i rosnących potrzeb zdrowotnych osób starszych.

Przypis:

  1. www.link.springer.com/6842-4.

Przeczytaj także: „Zakaz mediów społecznościowych – jak robią to za granicą”.

Więcej tekstów z cyklu „Czy za granicą leczą lepiej?” po kliknięciu w poniższy baner.

Źródło:
BMC GeriatricsUniwersytet Jagielloński w Krakowie
Działy: Aktualności w Menedżer Zdrowia Aktualności
Tagi: czy za granicą leczą lepiej opieka długoterminowa Estera Wieczorek Ewa Kocot Christoph Sowada Polska Niemcy Francja