Czynniki ryzyka cichego udaru mózgu
Cichy udar mózgu może wystąpić jako powikłanie po zabiegach lub analizach medycznych. To powikłanie zakrzepowo-zatorowe związane z kardiochirurgią, angiografią diagnostyczną i interwencjami przezskórnymi.
Enolaza specyficzna dla neuronów w surowicy (NSE) jest sprawdzonym biomarkerem do pomiaru uszkodzenia neuronów, jeśli występuje podejrzenie tego schorzenia.
Zespół tureckich naukowców postanowił zbadać częstość występowania cichego udaru mózgu definiowanego jako wystąpienie podwyższonej enolazy swoistej dla neuronów w surowicy po interwencji przewlekłej okluzji wieńcowej (CTO) i planowej implantacji stentu wieńcowego.
Populacja badana składała się z dwóch grup pacjentów: grupa CTO obejmowała kolejnych pacjentów po interwencji wieńcowej CTO, a grupa kontrolna składała się z pacjentów poddanych planowej implantacji stentu wieńcowego. Stężenie NSE we krwi mierzono przed i 12–18 godzin po zabiegu. Poziom NSE we krwi >20 ng/ml uznano za potwierdzający cichy udar mózgu.
Do badania włączono w sumie 108 pacjentów. Spośród nich 55 (50,9 proc.) miało cichy udar mózgu po zabiegu. Wskaźnik SBI wyniósł 59,7 proc. w grupie CTO i 39,1 proc. w grupie kontrolnej. Pacjenci z cichym udarem mózgu częściej mieli cukrzycę, hiperlipidemię, wyższą HbA1c, większą całkowitą długość stentu i dłuższy czas zabiegu. Wieloczynnikowa analiza regresji logistycznej wykazała, że procedura CTO (iloraz szans [OR]: 3,129; 95-proc. przedział ufności) i cukrzyca (OR: 2,93; 95 proc. CI) są niezależnymi predyktorami cichego udaru mózgu.
Pozyskane przez naukowców dane sugerują, że cichy udar mózgu występuje częściej po interwencji przewlekłej okluzji wieńcowej niż po interwencji innej niż CTO. Złożoność interwencji i charakterystyka kliniczna pacjenta mogą wyjaśniać zwiększoną częstość występowania.
Opracowanie: Marek Meissner
Zespół tureckich naukowców postanowił zbadać częstość występowania cichego udaru mózgu definiowanego jako wystąpienie podwyższonej enolazy swoistej dla neuronów w surowicy po interwencji przewlekłej okluzji wieńcowej (CTO) i planowej implantacji stentu wieńcowego.
Populacja badana składała się z dwóch grup pacjentów: grupa CTO obejmowała kolejnych pacjentów po interwencji wieńcowej CTO, a grupa kontrolna składała się z pacjentów poddanych planowej implantacji stentu wieńcowego. Stężenie NSE we krwi mierzono przed i 12–18 godzin po zabiegu. Poziom NSE we krwi >20 ng/ml uznano za potwierdzający cichy udar mózgu.
Do badania włączono w sumie 108 pacjentów. Spośród nich 55 (50,9 proc.) miało cichy udar mózgu po zabiegu. Wskaźnik SBI wyniósł 59,7 proc. w grupie CTO i 39,1 proc. w grupie kontrolnej. Pacjenci z cichym udarem mózgu częściej mieli cukrzycę, hiperlipidemię, wyższą HbA1c, większą całkowitą długość stentu i dłuższy czas zabiegu. Wieloczynnikowa analiza regresji logistycznej wykazała, że procedura CTO (iloraz szans [OR]: 3,129; 95-proc. przedział ufności) i cukrzyca (OR: 2,93; 95 proc. CI) są niezależnymi predyktorami cichego udaru mózgu.
Pozyskane przez naukowców dane sugerują, że cichy udar mózgu występuje częściej po interwencji przewlekłej okluzji wieńcowej niż po interwencji innej niż CTO. Złożoność interwencji i charakterystyka kliniczna pacjenta mogą wyjaśniać zwiększoną częstość występowania.
Opracowanie: Marek Meissner
Źródło:
Uyanik M, Yildirim U, Avci B, Soylu K. Assessment of silent brain injury in patients undergoing elective percutaneous coronary intervention due to chronic total occlusion Scand Cardiovasc J. 2023 Dec;57(1):25-30.doi: 10.1080/14017431.2022.2150786
Uyanik M, Yildirim U, Avci B, Soylu K. Assessment of silent brain injury in patients undergoing elective percutaneous coronary intervention due to chronic total occlusion Scand Cardiovasc J. 2023 Dec;57(1):25-30.doi: 10.1080/14017431.2022.2150786
