Postęp w terapii niedrobnokomórkowego raka płuca

Szczególne znaczenie mają rearanżacje genu RET, które występują u 1–2 proc. chorych na NDRP, najczęściej w raku gruczołowym, u osób niepalących lub z niewielką ekspozycją na dym tytoniowy. W tej grupie pacjentów zastosowanie znajdują selektywne inhibitory kinazy tyrozynowej RET, takie jak pralsetynib oraz selperkatynib, które stanowią przykład nowoczesnej terapii celowanej.

Wyniki badania ARROW nad pralsetynibem

Pralsetynib był przedmiotem badania klinicznego fazy I/II ARROW, którego końcowe wyniki potwierdziły jego wysoką skuteczność i akceptowalny profil bezpieczeństwa u pacjentów z zaawansowanym NDRP z obecnością mutacji w genie RET.

Do badania ARROW włączono 281 pacjentów, którzy otrzymywali pralsetynib w dawce 400 mg doustnie raz na dobę. Wśród nich znajdowali się zarówno chorzy wcześniej nieleczeni systemowo, jak i pacjenci po przebytej chemioterapii opartej na związkach platyny. W populacji z mierzalną chorobą nowotworową wykazano wysoki odsetek obiektywnych odpowiedzi (ORR, ang. objective response rate), wynoszący 70 proc. (95 proc. CI – confidence interval, przedział ufności 64–76 proc.). W grupie pacjentów nieleczonych wcześniej ORR osiągnął 78 proc., natomiast w grupie uprzednio leczonej 63 proc., co wskazuje na istotną aktywność leku niezależnie od linii terapii. 

Analiza całkowitego przeżycia (OS, ang. overall survival) wykazała medianę OS wynoszącą 44,3 miesiąca w całej populacji, przy czym w grupie pacjentów wcześniej nieleczonych mediana ta wyniosła 50,1 miesiąca, a w grupie po wcześniejszej chemioterapii 39,7 miesiąca. Mediana przeżycia wolnego od progresji (PFS, ang. progression-free survival) wyniosła 13,1 miesiąca, co potwierdza trwałość uzyskiwanych odpowiedzi klinicznych.

Długi okres obserwacji, sięgający dodatkowych 42 miesięcy, wzmacnia wiarygodność uzyskanych wyników.   Profil bezpieczeństwa pralsetynibu oceniono jako możliwy do kontrolowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane stopnia co najmniej 3. według skali CTCAE (Common Terminology Criteria for Adverse Events) obejmowały niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze oraz neutropenię.

Płeć jako czynnik prognostyczny i predykcyjny w terapiach zaawansowanych nowotworów litychWspółczesna onkologia kliniczna coraz częściej zwraca uwagę na personalizację medycyny, jednak jeden z najbardziej podstawowych czynników biologicznych – płeć pacjenta – wciąż bywa traktowany marginalnie w standardowych protokołach dawkowania. Najnowsze międzynarodowe badanie kohortowe, opublikowane przez zespół pod kierownictwem Chhetri i wsp. na łamach „Journal of the National Cancer Institute”, dostarcza jednych z najsilniejszych dotąd dowodów na to, że płeć jest kluczowym czynnikiem predykcyjnym i prognostycznym.

EMA rozszerza wskazania dla selperkatynibu

Równolegle do rozwoju pralsetynibu obserwuje się rozszerzanie wskazań dla innego selektywnego inhibitora RET – selperkatynibu. 26 marca 2026 r. Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP, ang. Committee for Medicinal Products for Human Use) działający przy Europejskiej Agencji Leków (EMA, ang. European Medicines Agency) wydał pozytywną opinię dotyczącą rozszerzenia wskazań dla tego leku. Nowe rekomendacje obejmują zastosowanie selperkatynibu nie tylko u dorosłych, ale również u dzieci od 2. roku życia.

Zgodnie z aktualizacją wskazań selperkatynib może być stosowany w monoterapii u dorosłych pacjentów z zaawansowanym NDRP z obecnością fuzji RET, którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorami RET. Ponadto lek ten uzyskał wskazanie do stosowania u dorosłych i dzieci od 2. roku życia w leczeniu zaawansowanego raka tarczycy z fuzją genu RET opornego na leczenie jodem, raka rdzeniastego tarczycy z mutacją RET oraz innych zaawansowanych nowotworów litych z zaburzeniami w tym genie, po wyczerpaniu dostępnych opcji terapeutycznych.

Rozszerzenie wskazań dla selperkatynibu ma szczególne znaczenie w kontekście populacji pediatrycznej oraz nowotworów rzadkich, w których dotychczas możliwości terapeutyczne były ograniczone. Decyzja EMA podkreśla rosnącą rolę diagnostyki molekularnej oraz leczenia ukierunkowanego niezależnie od lokalizacji guza pierwotnego, zgodnie z koncepcją terapii agnostycznej.

Przeczytaj także: „Czy wiek to wyrok?”.